Prądy interferencyjne

Działanie prądów interferencyjnych, zwanych też prądami Nemeca, polega na nakładaniu dwóch pól elektrycznych średniej częstotliwości w celu uzyskania oddziałującego głębiej wypadkowego pola niskiej częstotliwości, co umożliwia głębszą i szerszą penetrację obszaru leczonej tkanki, a także – z uwagi na słabą odczuwalność samego zabiegu oraz jego bezpieczność – zastosowanie większego natężenia prądu, a wraz z nim osiągnięcie lepszej jego skuteczności.

Zmniejszając napięcia mięśni w rozległej przestrzeni wewnątrz ciała, rozluźniając je oraz pobudzając ich ukrwienie, prądy te, wskutek lepszego natlenienia i odżywienia tkanki, wywołują dość szybki efekt przeciwbólowy, przyczyniając się jednocześnie do szybszego usuwania produktów przemiany materii. Stymulują też one wydajnie regenerację uszkodzonych nerwów obwodowych a efekt wibracji przy zastosowaniu wyższych częstotliwości składowych pola wypadkowego skutkuje uczuciem odprężenia i poprawia ogólne samopoczucie.

Stosujemy je więc z powodzeniem w leczeniu zmian zwyrodnieniowych stawów kończyn, zespołów bólowych kręgosłupa, dyskopatii, zaników mięśni w wyniku bezczynności, stanów pourazowych i pooperacyjnych mięśni, obrzęków, opóźnień zrostu kości, reumatyzmu tkanek miękkich, nerwobólów i zespołów przeciążeniowych, a także w zaburzeniach krążenia krwi oraz przy leczeniu trudno gojących się owrzodzeń.

Jednoznacznymi przeciwwskazaniami dla wykonania tego zabiegu są: wszczepiony rozrusznik serca, obecność metali w tkankach (metalowe protezy), zaburzenia czucia, ból o niewyjaśnionym pochodzeniu, nowotwory, ciąża, ostre infekcje i stany gorączkowe, zagrożenie zatorami, żylaki, stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona oraz uszkodzenia skóry. Ze względu na konieczność sygnalizowania odczuwalności działania pola nie możemy także zastosować prądów interferencyjnych w przypadku utrudnionego kontaktu z pacjentem.